Naarmate Europese staten hun nationale kaders verstrengen, ontstaat er een gemeenschappelijke dynamiek: gedeelde technische normen, gelijkaardige controlemiddelen, een toenemend gebruik van artificiële intelligentie en een versterkte samenwerking tussen toezichthouders.
Transversale normen
Om de ingeslagen richting te begrijpen, moet men eerst vaststellen dat het kansspelbeleid in Europa zich niet langer uitsluitend binnen een geïsoleerd sectoraal kader afspeelt. Europese operatoren moeten vandaag voldoen aan een geheel van horizontale regelgeving die niet specifiek op kansspelen is gericht, maar die hun manier van werken diepgaand beïnvloedt:
- De Algemene Verordening Gegevensbescherming (AVG), die het gebruik van spelersgegevens regelt.
- De antiwitwasregels, die in verschillende rechtsgebieden verder zijn aangescherpt.
- De Digital Services Act, die onlineplatformen nieuwe verantwoordelijkheden oplegt.
- De toekomstige verordening inzake artificiële intelligentie (AI Act), die onder meer betrekking zal hebben op geautomatiseerde systemen voor risicobeoordeling en gepersonaliseerde aanbevelingen.
Deze normen geven nu al vorm aan een gemeenschappelijk kader en standaardiseren cruciale compliance-elementen, zonder dat het gaat om wetgeving die specifiek aan de kansspelsector is gewijd.
“De Europese ervaring in gereguleerde sectoren toont aan dat regelgevende harmonisatie zelden leidt tot top-downbeleidsmaatregelen. Juridische harmonisatie is noodzakelijk, maar onvoldoende.”
Vrijwillige standaarden die onmisbaar worden
De norm EN 17531 werd bijvoorbeeld goedgekeurd om een gemeenschappelijk rapporteringskader mogelijk te maken voor het toezicht op online kansspelen. Deze norm is oorspronkelijk niet verplicht, maar zou toch kunnen uitgroeien tot een onmisbare referentie indien toezichthoudende autoriteiten haar opnemen in hun processen.
Bjorn Fuchs:
“Wanneer er voldoende gemeenschappelijke normen bestaan voor elementen die verband houden met de detectie van schade, zouden AI-systemen zeer zeker een basis kunnen vormen voor toekomstige handhaving en vergunningverlening.”
Belasten, controleren, maar met welk resultaat?
In 2026 zullen de debatten blijven draaien rond fiscaliteit en de bestrijding van de zwarte markt, maar verschillende actoren benadrukken een nieuw gegeven: spelersbescherming en de zorgplicht van operatoren zijn onlosmakelijk verbonden geraakt met deze thema’s.
Het idee is eenvoudig: als legale producten te beperkend of minder aantrekkelijk worden, kunnen spelers zich wenden tot niet-gereguleerde aanbiedingen, waardoor het probleem dat het beleid wil oplossen juist wordt verergerd. Deze tendens is al zichtbaar in mature markten zoals Groot-Brittannië of Denemarken, waar strenge maatregelen toegelaten operatoren kunnen benadelen ten opzichte van de illegale markt.
Een ander belangrijk aandachtspunt is de zichtbaarheid van legale aanbiedingen op het internet. In veel Europese landen hebben spelers nog steeds moeite om duidelijk onderscheid te maken tussen een vergunde site en een niet-gereguleerd platform, vooral wanneer die laatste hybride formats gebruiken om de traditionele definities van kansspelen te omzeilen.
Bjorn Fuchs:
“Overmatige regulering en een te zware fiscaliteit zullen legale operatoren verlammen, wat de netto bescherming van de consument zal verminderen.”
Vandaag komen verschillende lijnen samen die aantonen dat Europa evolueert naar een technische, operationele en culturele harmonisatie van de regulering. Gemeenschappelijke standaarden, gedeelde data, artificiële intelligentie en een versterkte samenwerking tussen toezichthouders vormen de nieuwe hefbomen van een coherenter marktmodel.