De Europese markt voor online kansspelen kent een explosie van het illegale aanbod. Overheden zoeken nu naar een nieuwe strategie: niet langer websites één voor één vervolgen, maar het ecosysteem aanpakken dat hen in staat stelt te bestaan.
Een bloeiende markt buiten controle
Jarenlang groeide de Europese onlinegokindustrie sneller dan de juridische kaders die haar konden reguleren. Tussen 2000 en 2015 lieten veel staten een grensoverschrijdend model ontstaan: operatoren met een vergunning in één rechtsgebied konden hun diensten elders aanbieden, in landen die nog zwak gereguleerd waren. Dit systeem maakte de opkomst mogelijk van groepen zoals Betsson, die hun internationale aanwezigheid opbouwden door markten te targeten zonder gestructureerde lokale regulering.
Maar wat sommigen beschreven als een digitaal gouden tijdperk, werd al snel anders bekeken door regeringen. Miljarden euro’s circuleerden buiten elk fiscaal toezicht. De begrotingskwestie, nog meer dan consumentenbescherming, fungeerde als politieke wake-upcall. Het resultaat: verschillende landen schakelden over naar strikte nationale vergunningsregimes, met een lokale licentie en belasting op de bruto spelopbrengst.
Deze herregulering versnelde aan het einde van de jaren 2010. In Zweden bijvoorbeeld verplichtte een hervorming elke operator die zich op nationale spelers richtte om een lokale licentie te verkrijgen en specifieke belastingen te betalen. Gelijkaardige evoluties vonden plaats in Denemarken, Polen, daarna in Nederland en Duitsland.
Toch ging deze reguleringswil vaak gepaard met een aanpak die door experts als achterhaald wordt beschouwd, nog beïnvloed door het beeld van fysieke casino’s uit de jaren 1990, geassocieerd met ondoorzichtigheid en schandalen.
Wanneer fiscale druk spelers elders naartoe duwt
In verschillende Europese landen hebben autoriteiten de beperkingen opgevoerd: hogere belastingen, reclamebeperkingen, stortingslimieten en zelfs verboden op sportsponsoring. In Nederland overschreed de belasting op kansspelen in 2025 de 34 % en moet ze nog stijgen.
Deze maatregelen, bedoeld om de sector te reguleren, hebben soms het omgekeerde effect gehad: illegale platforms, die niet aan deze verplichtingen onderworpen zijn, bieden agressievere aanbiedingen, hogere bonussen en minder beperkingen. Het concurrentieverschil groeit. En de speler volgt vaak het aantrekkelijkste aanbod. In Duitsland schatten sommige experts dat er elf illegale casino’s zijn voor elk legaal casino.
Cijfers die doen duizelen
De omvang van het fenomeen is inmiddels gedocumenteerd. In 2024 zouden illegale operatoren 80,6 miljard euro aan online-inkomsten hebben gegenereerd in de Europese Unie, tegenover 33,6 miljard voor gelicentieerde spelers. Met andere woorden: bijna 71 % van de onlinegokinkomsten in de Unie zou afkomstig zijn van de zwarte markt.
De gevolgen zijn meervoudig:
- De staten zouden ongeveer 20 miljard euro aan fiscale inkomsten hebben verloren. Voor elke euro die in de gereguleerde sector wordt gegenereerd, zou 2,40 euro worden opgevangen door offshore-operatoren.
- Nog opvallender: 92 % van de online zichtbare gokgerelateerde content zou verwijzen naar entiteiten zonder lokale licentie, waardoor ongeveer 81 miljoen Europeanen aan deze diensten worden blootgesteld.
- Oost-Europa is bijzonder getroffen, met tot 82 % van de online-inkomsten afkomstig uit het illegale aanbod. Zelfs de meest gereguleerde regio’s overschrijden de helft van de markt.
De bepalende rol van technologie en sociale netwerken
De uitbreiding van de parallelle markt berust niet alleen op juridische lacunes, maar ook op een bijzonder efficiënte digitale mechaniek.
Grote sportevenementen van 2024, zoals het Europees kampioenschap voetbal of de Olympische Spelen, fungeerden als katalysatoren. Deze periodes worden momenten van massale klantenwerving voor illegale platforms, dankzij agressieve marketingcampagnes en aantrekkelijke bonussen.
Streaming en sociale netwerken spelen een sleutelrol. Influencers zenden online casinosessies uit, soms met fictieve saldi, wat een vertekend beeld geeft van het reële risico. Op sociale media draagt de promotie van een luxueuze levensstijl, gecombineerd met technieken zoals deepfakes die beroemdheden imiteren, bij tot een illusie van legitimiteit.
Spelers worden doorverwezen naar platforms zonder beschermingsmechanismen: geen bestedingslimieten, geen zelfuitsluiting, weinig verhaal bij geschillen of geblokkeerde opnames.
De nieuwe Europese doctrine
Lange tijd probeerden autoriteiten illegale sites te blokkeren door ze op zwarte lijsten te plaatsen. Een methode die als inefficiënt wordt beschouwd: het volstond een letter in een domeinnaam te wijzigen om elders opnieuw te verschijnen. Na dit falen ontstaat een nieuwe aanpak: niet langer de sites zelf treffen, maar de infrastructuren die ze mogelijk maken.
Verschillende Europese autoriteiten kondigden in november 2025 een versterking van hun samenwerking aan om illegaal onlinegokken te bestrijden. Het strijdtoneel verschuift nu naar drie sleutelactoren:
- De betalingsdienstverleners, die financiële transacties mogelijk maken.
- De technologie-giganten, waaronder Google en Meta, die reclame en zichtbaarheid verspreiden.
- De overheidsinstanties, belast met het coördineren van werkelijk dwingende actiemiddelen.
Het doel is duidelijk: de financiële stromen en digitale promotie droogleggen.
Zonder samenwerking tussen staten, technologische platforms en financiële instellingen blijft elke actie fragmentarisch. Sectorexperts benadrukken dat geen van deze componenten alleen kan handelen.
De uitdaging is dubbel. Het gaat erom consumenten en overheidsfinanciën te beschermen, terwijl men een kader behoudt dat voldoende aantrekkelijk blijft zodat legale operatoren competitief blijven. De echte strijd speelt zich niet langer alleen af in rechtbanken of parlementen, maar in algoritmen, advertentienetwerken en betalingssystemen.