Buitenlandse casino’s: het Hof van Justitie kiest de kant van de spelers

Maxime

• 16 jan 2026 • Reading time: 5 minutes

Het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft op 15 januari 2026 in Luxemburg een belangrijke uitspraak gedaan over online kansspelen: wanneer een speler deelneemt aan online kansspelen die zonder vergunning in zijn land worden aangeboden, welke wet is dan van toepassing en voor welke rechtbanken kan hij een vordering instellen? Het antwoord van de Europese rechters versterkt duidelijk de positie van spelers tegenover buitenlandse operatoren en hun bestuurders.

Een juridisch steekspel tussen Malta en Oostenrijk

Een Oostenrijkse inwoner schrijft zich in op een online kansspelplatform dat wordt uitgebaat door Titanium Brace Marketing Limited, een vennootschap gevestigd op Malta. Net als duizenden andere Europese spelers opent hij een spelersaccount, stort geld via een overschrijving vanaf zijn nationale bankrekening en neemt hij met enkele muisklikken deel aan kansspelen.

Maar één essentieel element zal de situatie doen kantelen: hoewel de operator beschikt over een kansspelvergunning die in Malta is afgegeven, heeft hij geen enkele vergunning in Oostenrijk. Het Oostenrijkse recht verbiedt nochtans het aanbieden van kansspelen aan het publiek zonder nationale vergunning. In de overtuiging dat de spelcontracten nietig waren en dat zijn verliezen het gevolg waren van een illegale activiteit, besluit de speler gerechtelijke stappen te ondernemen. Zijn vordering richt zich niet alleen tegen de vennootschap, die inmiddels in vereffening is, maar rechtstreeks tegen haar twee bestuurders. Volgens het Oostenrijkse recht zouden zij persoonlijk aansprakelijk kunnen worden gesteld omdat zij de exploitatie van illegale kansspelen op het nationale grondgebied hebben toegelaten.

De bestuurders van Titanium betwisten onmiddellijk de bevoegdheid van de Oostenrijkse rechtbanken. Volgens hen speelt alles zich af op Malta: de vennootschap is daar gevestigd, de vergunning is daar afgegeven en de bankrekeningen zijn daar geopend. In hun ogen bevinden zowel de schadeveroorzakende gebeurtenis als de schade zelf zich op het Middellandse Zee-eiland. Ze gaan zelfs nog verder. Indien een wet van toepassing zou zijn, dan zou dat het Maltese recht zijn, dat geen persoonlijke aansprakelijkheid van bestuurders tegenover schuldeisers of klanten van de vennootschap voorziet.

Geconfronteerd met deze argumenten besluit het Oostenrijkse Hooggerechtshof het Hof van Justitie van de Europese Unie te verzoeken om uitleg. Het vraagt om een interpretatie van de Europese Rome II-verordening, die bepaalt welke wet van toepassing is op niet-contractuele verbintenissen, met name op het vlak van burgerlijke aansprakelijkheid.

De sleutel van de redenering: waar doet de schade zich voor?

Centraal in het arrest van het Hof van Justitie staat een vraag die op het eerste gezicht eenvoudig lijkt, maar in het digitale tijdperk bijzonder complex is: waar wordt de schade die de speler lijdt bij online kansspelen geacht zich voor te doen?

De rechters herinneren eerst aan het algemene beginsel van de Rome II-verordening. Op het vlak van buitencontractuele aansprakelijkheid is de toepasselijke wet die van het land waar de schade zich voordoet, ongeacht de plaats waar de schadeveroorzakende gebeurtenis heeft plaatsgevonden of waar indirecte gevolgen zich manifesteren. Toegepast op online kansspelen krijgt dit beginsel een nieuwe dimensie. Het Hof oordeelt dat het financiële verlies van een speler zich niet materialiseert op de plaats waar de informaticaservers of de maatschappelijke zetel van de operator zich bevinden, maar daar waar de speler daadwerkelijk aan de spellen deelneemt, vanuit zijn gewone verblijfplaats.

In deze zaak wordt het nadeel dus geacht te zijn ontstaan in Oostenrijk. Vanuit Oostenrijk heeft de speler toegang gehad tot de spellen, daar beoogt de nationale wetgeving hem te beschermen en daar heeft de aantasting van zijn belangen zich concreet voorgedaan.

Het Hof gaat nog verder in zijn redenering. De beweerde schade vloeit voort uit de schending van een verbod dat is vastgelegd in de wet van het land waar de speler woont, met name het verbod om kansspelen aan te bieden zonder vergunning. Dat verbod heeft precies tot doel consumenten te beschermen tegen de risico’s van kansspelen. In een digitale omgeving die fysiek moeilijk te lokaliseren is, wordt de plaats waar de speler zich bevindt het meest relevante juridische aanknopingspunt. Met andere woorden: online kansspelen vinden juridisch gezien plaats waar de speler zich bevindt.

Deze analyse bevestigt een beschermende visie van het Europese recht. Ze voorkomt dat een operator zich kan verschuilen achter zijn vestiging in een andere lidstaat om te ontsnappen aan de strengere regels van een land waar hij nochtans actief spelers viseert.

De bestuurders in het vizier van de burgerlijke aansprakelijkheid

Een ander centraal punt van de beslissing betreft de persoonlijke aansprakelijkheid van de bestuurders. De verweerders voerden aan dat de ingestelde vordering onder het vennootschapsrecht viel, een domein dat buiten het toepassingsgebied van de Rome II-verordening valt.

Het Hof verwerpt dit argument duidelijk. Het preciseert dat een vordering die ertoe strekt de aansprakelijkheid van bestuurders in te roepen wegens de schending van een wettelijke verplichting, niet onder het interne recht van de vennootschap valt, maar onder een externe verplichting die is gebaseerd op de naleving van de nationale wet die spelers beschermt.

Het Hof van Justitie brengt wel een belangrijke nuance aan. De Rome II-verordening bevat een uitzonderingsclausule: indien uit alle omstandigheden blijkt dat het geschil kennelijk nauwer verbonden is met een ander land, kan de nationale rechter afwijken van de wet van de plaats waar de schade is ontstaan. In de praktijk zal het aan de nationale rechtscolleges zijn om geval per geval te beoordelen of er een sterkere band bestaat met een andere staat. In situaties van online kansspelen die duidelijk gericht zijn op spelers uit een bepaald land, zou deze uitzondering beperkt kunnen blijven.

Welke gevolgen voor de Europese kansspelmarkt?

Voor spelers opent de beslissing nieuwe perspectieven. Zij kunnen in principe de rechtbanken van hun woonland aanspreken en zich beroepen op hun eigen nationale recht om vergoeding van hun verliezen te eisen, zelfs tegenover de bestuurders van de operator.

Voor de nationale autoriteiten versterkt het arrest de samenhang van het reguleringsbeleid. Het erkent de legitimiteit van de lidstaten om hun burgers te beschermen tegen kansspelaanbiedingen die op hun grondgebied als illegaal worden beschouwd, zelfs wanneer die uitgaan van vennootschappen die elders in de Unie zijn gevestigd.

Hoewel de uitspraak is gedaan in het kader van een prejudiciële vraag, is de beslissing van het Hof van Justitie bindend voor alle nationale rechtbanken die met vergelijkbare situaties worden geconfronteerd. Ze zou invloed kunnen hebben op tal van andere lopende geschillen, zoals die in Duitsland of Nederland.