Fraude in het casino van Chaudfontaine: drie werknemers veroordeeld
•
16 feb 2026 •
Reading time: 4 minutes
Drie voormalige werknemers van het Casino de Chaudfontaine zijn door de rechtbank veroordeeld nadat zij een systeem hadden opgezet om speelplaten van hoge waarde te verduisteren. De feiten kwamen aan het licht na een interne controle en werden bevestigd door camerabeelden en door de bekentenissen van de betrokkenen.
Een zaak die het vertrouwen doet wankelen
Het verhaal had dat van een gewone aanwerving in een gerenommeerd speelhuis kunnen blijven. Uiteindelijk groeide het uit tot een gerechtelijk dossier dat symbool staat voor de mogelijke ontsporingen wanneer de verleiding van snel geld achter de schermen van een casino opduikt. Na meerdere maanden onderzoek en zittingen heeft justitie uitspraak gedaan: drie voormalige werknemers van het Casino van Chaudfontaine werden door de Tribunal correctionnel de Liège veroordeeld voor het opzetten van een systeem om speelplaten te verduisteren.
Het verloop van het misdrijf
Alles begint op 9 juli 2023. Drie mannen, tussen 25 en 33 jaar oud, afkomstig uit Pepinster, Amay en Soumagne, nemen deel aan een informatieavond die door het casino wordt georganiseerd. Ze worden aangeworven en krijgen een opleiding van twee maanden om croupier te worden.
De drie collega’s, pas opgeleid, meenden een technische zwakte te hebben ontdekt in de materiële organisatie van de speeltafels. Het systeem draaide rond een heel bijzonder object: speelplaten van hoge waarde, geschat op 1.000 euro per stuk. In tegenstelling tot klassieke fiches volgen deze platen een strikt traject en mogen ze niet in bepaalde machines terechtkomen, met name de automatische sorteermachines. Net die onverenigbaarheid zou zijn uitgebuit.
Tussen 17 en 23 augustus 2024 zouden twee croupiers die aan een Amerikaanse roulettetafel waren toegewezen, opzettelijk verschillende platen in de opening van de sorteermachine hebben laten vallen, op tafelhoogte. Een ogenschijnlijk banaal gebaar, maar het zorgde ervoor dat de platen onderaan de machine vast kwamen te zitten, buiten het normale controlecircuit. Op die manier werden acht platen verborgen.
Een derde werknemer kwam vervolgens tussenbeide, buiten zijn diensturen. Met behulp van een specifieke sleutel die hij nooit had mogen gebruiken, opende hij de sorteermachine om de vastzittende platen discreet te recupereren.
Het geld kon echter niet rechtstreeks door de werknemers worden geïnd. Om de schijn van een legitieme winst te wekken, zouden zij een klant hebben ingeschakeld.
Die begaf zich naar de kassa om de platen tegen contant geld om te wisselen, alsof hij ze aan de speeltafel had gewonnen. Volgens verklaringen die tijdens het proces werden aangehaald, dacht deze man dat hij handelde in het kader van gewone fooien. In ruil ontving hij een commissie van 50 tot 150 euro per plaat. Justitie heeft geen vervolging tegen hem ingesteld, omdat werd geoordeeld dat hij zich er niet van bewust was dat hij aan fraude deelnam.
De zaak kantelt in de nacht van 5 september 2024. Een technicus ontdekt verschillende platen die vastzitten in een sorteermachine — een situatie die als volledig abnormaal wordt omschreven, aangezien de machine niet ontworpen is om deze te verwerken. De directie wordt verwittigd en bekijkt de camerabeelden. Daarop is te zien hoe een werknemer de machine manipuleert buiten elke toegestane taak.
Een betwiste schade, een ongebruikelijke demonstratie in de rechtbank
Tijdens de zitting voert de advocaat van het casino een schadebedrag van 40.000 euro aan, waarbij niet alleen de waarde van de platen wordt genoemd, maar ook een daling van de omzet in augustus. Om de gebruikte methode concreet te illustreren, installeert de burgerlijke partij zelfs een speeltafel in de rechtszaal. Een croupier is aanwezig om de voorzitter de precieze werking van de manipulaties uit te leggen.
De verdediging betwist krachtig deze financiële raming en stelt dat andere factoren de schommeling in de activiteit van het casino konden verklaren. De beklaagden erkennen de feiten, maar minimaliseren de bedragen. Eén spreekt van 4.000 tot 6.000 euro, een ander van twee of drie platen, de derde geeft toe er drie tot zes te hebben doorgesluisd.
Na onderzoek van de bekentenissen en de beelden hakt de rechtbank de knoop door: het verduisterde bedrag wordt vastgesteld op 15.000 euro.
De voorzitter benadrukt dat de werkwijze nog onvolmaakt was en weigert de feiten als bendevorming te kwalificeren. De fraude, hoewel in overleg gepleegd, was noch voldoende gestructureerd noch duurzaam om als een uitgewerkte criminele organisatie te worden beschouwd.
Het vonnis veroordeelt de hoofdverantwoordelijke tot 60 uur werkstraf. Zijn twee voormalige collega’s krijgen elk 80 uur opgelegd. Indien deze uren niet worden uitgevoerd, worden ze automatisch omgezet in acht maanden gevangenisstraf.