Gardner onthult de coulissen van de regulering 

Sarah Gardner kent de moeilijkheden van de Britse regulering van kansspelen van binnenuit. Na bijna 17 jaar binnen de Gambling Commission, waarvan ze nu de algemene leiding ad interim op zich neemt, verdedigt ze een aanpak die gebaseerd is op een delicaat evenwicht: spelers toelaten een vrijetijdsactiviteit uit te oefenen en tegelijk wie meer risico loopt beschermen. 

Een dirigente in het hart van een overgangsperiode 

De Britse Gambling Commission maakt een periode van belangrijke veranderingen door. Sarah Gardner bekleedt momenteel de functie van algemeen directeur ad interim na het vertrek van Andrew Rhodes in februari 2026. Tim Miller, directeur belast met het regelgevingsbeleid, kondigde in juni eveneens zijn voornemen aan om de organisatie na tien jaar te verlaten. Tijdens een tussenkomst in juli maakte Miller een positieve balans op van dit decennium bij de regulator. Een deel van zijn verantwoordelijkheden moet vanaf september worden overgenomen door Sarah Fox, een hoge ambtenaar afkomstig van het Britse ministerie dat onder meer bevoegd is voor digitalisering, cultuur, media en sport. 

In deze context vertegenwoordigt Sarah Gardner een vorm van continuïteit. Haar carrière binnen de Britse autoriteit strekt zich uit over bijna 17 jaar en liet haar toe verschillende functies uit te oefenen. Ze grapt zelfs over haar status als iemand die voorbestemd is om haar hele carrière binnen de Commission door te brengen. 

“De Commission bleek behoorlijk moeilijk te verlaten. Ik denk dat er altijd een nieuwe uitdaging is. Iemand heeft de regulering van kansspelen ooit omschreven als iets absoluut verleidelijks. Zover zou ik misschien niet gaan, maar het houdt je zeker bijzonder geboeid.” 

Reguleren zonder spelers te verhinderen te spelen 

Sarah Gardner vindt de sector net bijzonder interessant omdat hij de autoriteiten verplicht om te arbitreren tussen doelstellingen die met elkaar kunnen botsen. Enerzijds moeten consumenten vrij kunnen genieten van een activiteit die ze in hun vrije tijd beoefenen. Anderzijds hebben sommige personen beschermingsmaatregelen nodig. 

“Vanuit regelgevend oogpunt is het een echt interessante sector omdat men echt probeert het juiste evenwicht te vinden tussen mensen laten genieten van wat ze graag doen in hun vrije tijd en ervoor zorgen dat er bescherming bestaat voor wie die nodig heeft.” 

Deze zoektocht naar evenwicht verklaart volgens haar een deel van haar gehechtheid aan de instelling. Gardner stelt trouwens dat ze tijdens haar jaren binnen de organisatie de meeste functies heeft uitgeoefend die rond de directietafel van de Commission aanwezig zijn. 

“De aanpak die ik binnen de Commission steeds meer probeer te stimuleren, bestaat erin creatiever te zijn en niet altijd naar het meest botte instrument te grijpen.” 

Financiële controles worden de grote test 

De evaluaties van financiële risico’s, ook voorgesteld als controles rond de financiële draagkracht van spelers, behoren tot de meest polariserende onderwerpen voor de Britse sector. 

In 2025 werd een proefproject uitgevoerd. Spelers met hoge uitgaven bij meerdere grote operatoren werden toen gesignaleerd om bijkomende kredietcontroles te ondergaan, uitgevoerd door onafhankelijke organisaties. 

In 2026 stelde de Commission haar communicatie over de maatregel uit, voordat ze in juli de officiële invoering ervan bevestigde volgens een geleidelijke uitrol. Deze beslissing lokte ongunstige reacties uit in meerdere onderdelen van de sector. Ook de paardenrenindustrie en politieke verantwoordelijken spraken hun verzet uit. 

Sarah Gardner beschouwt dit dossier als een illustratie van de zoektocht naar een compromis tussen de vrijheid van consumenten en de bescherming van de meest kwetsbare personen. Volgens haar bestaat het doel erin spelers die echt begeleiding nodig hebben nauwkeuriger te identificeren, in plaats van extra verzoeken op te leggen aan een veel groter aantal consumenten. 

“Wat we momenteel doen rond de evaluaties van financiële risico’s, hoe controversieel dat ook kan zijn, vormt een zeer goed voorbeeld van het zoeken naar evenwicht tussen het plezier van spelers en consumentenbescherming.” 

Het debat over financiële controles gaat niet alleen over hun doeltreffendheid. Het raakt rechtstreeks aan de kwestie van privacy en aan het aanvaardbare niveau van tussenkomst wanneer iemand een vrijetijdsactiviteit beoefent. 

Sarah Gardner erkent impliciet deze moeilijkheid wanneer ze uitlegt waarom een gerichtere aanpak haar verkieslijk lijkt. Volgens haar is het doel om te vermijden dat aan een veel grotere populatie spelers bijkomende documenten worden gevraagd wanneer dat niet nodig is. 

“Zo hoef je geen bijkomende documenten te vragen aan een veel grotere steekproef van consumenten, wat mij eerlijk gezegd te intrusief lijkt voor iets dat een vrijetijdsactiviteit zou moeten zijn.” 

Consumentenbescherming betekent in haar redenering niet dat elke speler automatisch aan hetzelfde controleniveau moet worden onderworpen. De moeilijkheid bestaat er veeleer in personen te identificeren die extra aandacht nodig hebben, zonder een gerichte beschermingsmaatregel om te vormen tot een veralgemeende procedure. 

“Regulering kan een ondankbare taak zijn” 

Sarah Gardner verbergt nog een andere realiteit van haar beroep niet: een regelgevende beslissing kan tegelijk door sommigen als onvoldoende en door anderen als overdreven worden beschouwd. Voor de dirigente ad interim maakt deze permanente tegenstelling bijna deel uit van de functie. 

“Regulering kan een vrij ondankbare taak zijn omdat je nooit iedereen tevreden kunt stellen. Ik zie geen enkele aankondiging die ik heb gedaan waarbij de ene helft van het debat niet zei: ‘Dit gaat niet ver genoeg’, terwijl de andere helft zei: ‘Dit gaat misschien te ver’. Dat kan in werkelijkheid een indicator zijn dat je je globaal gezien op de juiste plaats bevindt.” 

Het parcours van Sarah Gardner laat uiteindelijk begrijpen waarom de regulering van kansspelen in het Verenigd Koninkrijk zo’n delicate oefening blijft. 

Na bijna 17 jaar binnen de Commission zegt ze dat ze net is gebleven omdat de problematieken voortdurend evolueren. Ze wil de organisatie nu aanzetten om creatievere en preciezere oplossingen te zoeken, in plaats van systematisch de zwaarste regelgevende instrumenten te gebruiken.