Te veel controles voor weinig risico’s? 

Een studie die op 25 juni 2026 werd gepubliceerd, toont aan dat de Britse drempel die wordt gebruikt om controles op financiële kwetsbaarheid bij online kansspelen te activeren, betrekking kan hebben op veel spelers die geen ernstige tekenen van schade vertonen. 

Een systeem bedoeld om te beschermen, maar dat vragen oproept 

In het Verenigd Koninkrijk steunen de controles op financiële kwetsbaarheid bij online kansspelen onder meer op een netto stortingsdrempel van 176 euro. Het doel is om spelers die mogelijk blootstaan aan gokgerelateerde moeilijkheden vroeger op te sporen en in te grijpen voordat de situatie verergert. Maar een nieuwe analyse suggereert dat dit mechanisme, in zijn huidige vorm, veel verder zou kunnen gaan dan alleen de echt kwetsbare profielen. 

De onderzoekers Robert Heirene, van de University of Sydney, en Philip Newall, van de University of Bristol, hebben de concrete werking van deze drempel onderzocht op basis van open bankinggegevens. Hun studie, gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift Addiction, steunt op de gegevens van 424 Britse spelers. De auteurs kruisten financiële transacties met de scores die de deelnemers zelf aangaven volgens de Problem Gambling Severity Index, een instrument dat wordt gebruikt om het risiconiveau van speelgedrag te beoordelen. De belangrijkste vaststelling is dat de drempel van 176 euro sterk lijkt in te zetten op schadepreventie, ook al betekent dat dat een groot aantal spelers in het proces wordt opgenomen van wie het profiel niet overeenkomt met een hoog risico. 

Bijna één speler met een laag risico op twee overschrijdt de drempel 

Een van de meest opvallende resultaten betreft spelers die als laag risico of zonder risico worden beschouwd. Over een periode van twaalf maanden heeft bijna de helft van hen minstens één keer de drempel van 176 euro aan netto stortingen overschreden. Het mechanisme beperkt zich dus niet tot de meest zorgwekkende profielen. Het kan ook consumenten treffen die volgens de onderzochte gegevens geen ernstige tekenen van gokschade vertonen. 

Tegelijkertijd heeft ongeveer twee derde van de spelers die als risicovol worden beschouwd, deze drempel in dezelfde periode ook overschreden. Het systeem slaagt er dus wel in een belangrijk deel van de zorgwekkende profielen te capteren. Maar het doet dat tegen de prijs van een brede detectie, die ook veel spelers omvat uit de minst alarmerende categorieën. 

Dit dubbele resultaat vat de hele moeilijkheid van de regulering van online kansspelen samen. Een te lage drempel verhoogt de kans om gevaarlijke situaties op te sporen voordat ze verergeren. Maar hij verhoogt ook de kans dat verificaties worden geactiveerd voor mensen die die niet nodig lijken te hebben. Omgekeerd vermindert een hogere drempel de onderbrekingen voor spelers met een laag risico, maar kan hij bepaalde kwetsbare profielen laten passeren. 

Een nauwkeurigheid die slechts als “correct” wordt beoordeeld 

Om de doeltreffendheid van de drempel te meten, gebruikten de onderzoekers een statistische methode die area under the curve wordt genoemd. Deze indicator maakt het mogelijk om het vermogen van een regel te evalueren om twee groepen te onderscheiden, hier risicospelers en spelers met een laag of geen risico. De drempel van 176 euro behaalt een score van 0,66. 

Dit resultaat wordt in de studie beschreven als een niveau van discriminatie dat slechts correct is. Het geeft aan dat het vermogen van de drempel om zorgwekkende profielen duidelijk van andere te onderscheiden beperkt blijft. Het mechanisme detecteert een deel van de risicospelers, maar leidt ook tot een aanzienlijk aantal signaleringen bij minder blootgestelde spelers. 

Een geautomatiseerd of semi-geautomatiseerd controlesysteem kan niet alleen worden beoordeeld op basis van het aantal mensen dat het opspoort. Er moet ook worden gekeken naar wie het opspoort, met welke precisie, en welke gevolgen uit de signalering voortvloeien. Een financiële controle kan worden ervaren als een beschermingsmaatregel, maar ook als een inmenging, vooral wanneer de speler niet begrijpt waarom zijn gedrag als zorgwekkend wordt beschouwd. 

Zou een iets hogere drempel een beter evenwicht bieden? 

De auteurs hebben ook andere mogelijke niveaus getest. Hun modellering suggereert dat een drempel rond 219 euro een iets beter evenwicht zou kunnen bieden tussen het beperken van risico’s en het bewaren van de vrijheid van spelers die geen zichtbaar probleem vertonen. 

Door de drempel licht te verhogen, zou het systeem het aantal spelers met een laag risico dat wordt gesignaleerd kunnen verminderen, terwijl het een redelijke capaciteit behoudt om zorgwekkendere profielen te detecteren. 

De keuze voor een lage drempel kan worden verdedigd als men ervan uitgaat dat de menselijke kost van problematisch spelen een voorzichtige aanpak rechtvaardigt. Maar ze wordt meer betwistbaar als de verificaties frequent, slecht begrepen of te zwaar blijken voor spelers van wie het gedrag geen aanzienlijke schade vertoont. 

Alle operatoren of één enkele: een beperkt verschil 

De studie vergelijkt ook twee manieren om de uitgaven van spelers te meten. De eerste bestaat erin drempels in aanmerking te nemen over alle operatoren die door een speler worden gebruikt. De tweede stemt overeen met de aanpak per individuele operator, die in het Verenigd Koninkrijk wordt gebruikt. 

De resultaten geven aan dat drempels die over meerdere operatoren worden berekend, consumenten met risico beter identificeren. Een speler kan zijn activiteit over meerdere sites verdelen, waardoor de zichtbaarheid van elke afzonderlijke operator vermindert. Een globaal beeld kan dus een getrouwer beeld geven van zijn werkelijke gedrag. De auteurs benadrukken echter dat het vastgestelde verschil klein blijft en bijkomende tests vereist. 

Jonge spelers hebben niet hetzelfde profiel 

Een andere vaststelling heeft betrekking op leeftijd. In de onderzochte steekproef hebben personen jonger dan 30 jaar doorgaans lagere optimale drempels dan oudere spelers. Dit resultaat sluit aan bij eerdere studies die aangeven dat jongvolwassenen meer blootgesteld zijn aan de risico’s van kansspelen. 

Een jongere speler kan een lagere drempel overschrijden en zich toch al in een zorgwekkendere risicozone bevinden dan een oudere speler met andere middelen. Omgekeerd kan het toepassen van dezelfde drempel op iedereen ertoe leiden dat bepaalde risico’s worden onderschat of dat bepaalde profielen te sterk worden gecontroleerd. 

Een drempel die verbeterd kan worden, maar niet ongegrond is 

De Britse drempel van 176 euro verschijnt dus als een onvolmaakt instrument. Hij detecteert een aanzienlijk deel van de risicospelers, maar signaleert ook veel spelers die geen ernstige tekenen van schade vertonen. 

In wezen herinnert de studie eraan dat de regulering van online kansspelen niet alleen op één cijfer kan steunen. Een drempel is een signaal, geen diagnose. Hij kan waarschuwen, oriënteren en een verificatie activeren, maar vervangt geen fijnere analyse van de situatie van de speler.