Stake: Massimo Menegalli klaagt een paradox aan
Het succes van offshoreplatformen voor kansspelen roept een fundamentele vraag op: beschermen de regels die aan gereguleerde operatoren worden opgelegd spelers nog doeltreffend wanneer hun concurrenten aan diezelfde beperkingen ontsnappen? Massimo Menegalli, van Golden Palace Casino & Sports, neemt Stake als symbool van dit onevenwicht en roept op om de huidige aanpak te herzien.
Stake, het symbool van een regelgevende paradox
Voor Massimo Menegalli is het contrast opvallend. Het cryptocasino Stake, dat Eden Hazard als ambassadeur aan zich heeft verbonden, zou gewaardeerd worden op ongeveer 2,5 miljard Canadese dollar.
Die waardering zou hoger liggen dan die van eender welke gereguleerde operator in Canada, terwijl het platform in het land over geen enkele provinciale vergunning beschikt. Hij benadrukt ook het ontbreken van een Belgische vergunning.
Offshoreplatformen trekken vooral de inzetten aan
Menegalli baseert zijn redenering op een analyse van CasinoCanada over 301 kansspelmerken die actief zijn in Canada. Volgens de cijfers die hij aanhaalt, zou één Canadese speler op drie vandaag offshoreplatformen gebruiken.
Deze spelers zouden in de minderheid blijven, maar vertegenwoordigen een bijzonder groot deel van het ingezette geld. Buitenlandse platformen zouden 712 miljoen Canadese dollar aan inzetten concentreren, tegenover 484 miljoen voor gereguleerde operatoren.
Spelers in moeilijkheden zouden slechts 2,1 % van de spelers vertegenwoordigen, maar verantwoordelijk zijn voor 46 % van de bedragen die op offshoreplatformen worden ingezet. Deze concentratie doet vragen rijzen over de doeltreffendheid van een beschermingsbeleid dat sterk ingrijpt op gereguleerde bedrijven, maar er niet in slaagt dezelfde vangrails op te leggen aan platformen die zich buiten het nationale wettelijke kader bevinden.
Zijn preventieboodschappen voldoende?
Preventie vormt een ander onderdeel van zijn kritiek. Hij citeert gegevens van Toronto Metropolitan University volgens welke 60 % van de ondervraagde jonge wedders vindt dat preventieboodschappen weinig of geen invloed hebben op hun speelgewoonten.
Voor Menegalli kan een eenvoudige waarschuwing die oproept om verantwoord te spelen niet concurreren met platformen die permanent toegankelijk zijn, ruim zichtbaar zijn op schermen en verbonden worden met internationale beroemdheden.
België en Canada, hetzelfde onevenwicht volgens Menegalli
De Canadese en Belgische juridische kaders zijn verschillend. Massimo Menegalli vindt echter dat het fundamentele probleem vergelijkbaar is: de autoriteiten versterken de beperkingen voor operatoren die ze daadwerkelijk kunnen controleren, terwijl offshoreplatformen spelers blijven bereiken zonder dezelfde verplichtingen te dragen.
Hij neemt Stake als voorbeeld om de Belgische situatie te illustreren. De beschermingsmechanismen die door het Belgische recht zijn voorzien — met name EPIS, stortingslimieten, toezicht door de regulator en de mogelijkheden tot verhaal bij een geschil — zijn niet van toepassing op het platform.
Gereguleerde bedrijven dragen de kosten en beperkingen die verbonden zijn aan spelersbescherming, terwijl hun offshoreconcurrenten over veel meer vrijheid beschikken.
Menegalli plaatst deze situatie rechtstreeks tegenover de verplichtingen die Golden Palace op zich neemt.
“Wij investeren in spelersbescherming. Wij controleren hun identiteit. Wij passen de regels toe. En het is ons bijna verboden om te zeggen dat we bestaan. Op een dag zal men aan de spelers die we beweren te beschermen, moeten uitleggen waarom we tien jaar lang de enige operatoren hebben gemuilkorfd waarop we werkelijk vat hadden.”

