Verlinden beschuldigt clubs van een gebrek aan verantwoordelijkheid 

Minister van Justitie Annelies Verlinden bekritiseert de houding van bepaalde Belgische sportclubs tegenover de verstrenging van de regels rond reclame voor kansspelen. Haar kabinet verwijt hen dat ze de lange overgangsperiode onvoldoende hebben benut om nieuwe financieringsbronnen te zoeken en hekelt een gebrek aan sociale verantwoordelijkheid. 

Alternatieve namen wakkeren de controverse opnieuw aan 

Operatoren zoals Circus en Unibet exploiteren sites die gewijd zijn aan nieuws en sport. Deze alternatieve merken kunnen vervolgens verschijnen in het kader van sportpartnerschappen. Deze situatie maakt het mogelijk dat deze namen zichtbaar zijn in stadions, terwijl rechtstreekse reclame voor kansspelen daar verboden is. 

Het kabinet van Annelies Verlinden verklaart deze praktijken niet zelf illegaal. Het benadrukt dat deze beoordeling tot de bevoegdheid van de Kansspelcommissie behoort. Het is aan haar om te bepalen of het gebruik van alternatieve namen in reclamedispositieven een inbreuk op de regelgeving vormt. 

Het bestaan van een link tussen een sportmedium en een bedrijf dat actief is in kansspelen volstaat, op basis van de beschikbare elementen, niet om automatisch een schending van de wet vast te stellen. De vraag is of de zichtbaarheid die onder een andere benaming wordt verkregen in de feiten neerkomt op het promoten van de betrokken operator. De Kansspelcommissie zou een herschrijving van de wetgeving wensen om beter op te treden tegen wat zij als verdoken reclame beschouwt. 

De minister van Justitie viseert ook de clubs 

De reactie van het kabinet van de minister gaat echter verder dan het louter juridische debat. Annelies Verlinden maakt ook een verwijt aan de sportclubs. Zij beschikken over een overgangsperiode vóór het verdwijnen van shirtsponsoring door kansspeloperatoren. Volgens het kabinet van de minister had deze periode moeten worden benut om actief naar andere financiële partners te zoeken. 

“Het is bijzonder betreurenswaardig dat onder meer sportclubs deze zeer lange overgangsperiode van vier en een half jaar niet benutten om andere sponsors te zoeken,” stelt het kabinet van Annelies Verlinden. 

Reclame voor kansspelen in stadions is al verboden. Een andere belangrijke stap volgt in 2028, wanneer ook shirtsponsoring door kansspelbedrijven verboden wordt. 

Tot dan blijft dit type sponsoring mogelijk, maar enkel onder strikte voorwaarden. De grootte van het logo mag niet groter zijn dan 72 cm². Het mag ook niet op de voorkant van het shirt worden geplaatst. 

Deze beperkingen voeren een geleidelijke verdwijning in van de zichtbaarheid die kansspeloperatoren in de sport krijgen. De huidige periode vormt een tussenfase waarin bepaalde partnerschappen toegestaan blijven, maar binnen een veel strikter kader. 

Volgens het kabinet van Annelies Verlinden had deze overgang de clubs moeten aanmoedigen om hun toekomstige financiering voor te bereiden, in plaats van manieren te zoeken om partners uit de kansspelsector rechtstreeks of onrechtstreeks te behouden. 

“Een gebrek aan sociale verantwoordelijkheid” 

De kritiek van de minister beperkt zich niet tot de vraag of de regels worden nageleefd. 

“Dit alles getuigt van een gebrek aan sociale verantwoordelijkheid, met name tegenover kwetsbare groepen die blootgesteld zijn aan het risico op kansspelverslaving,” meent haar kabinet. 

In de logica die de minister verdedigt, moeten sportorganisaties ook rekening houden met de gevolgen van de zichtbaarheid die aan de kansspelsector wordt gegeven. Het onderwerp plaatst zo twee realiteiten tegenover elkaar: de economische belangen rond sponsoring en de politieke wil om de blootstelling van het publiek aan kansspelen te beperken. 

Het kabinet van de minister is duidelijk van mening dat de lange overgangsperiode het mogelijk had moeten maken om deze twee vereisten te verzoenen door clubs voldoende tijd te geven om nieuwe partners te vinden. De strategieën waarbij alternatieve merken worden gebruikt, geven de minister echter het gevoel dat deze overgang niet wordt benut zoals voorzien. 

Circus Daily verwerpt het idee van omzeiling 

Tegenover deze kritiek neemt Circus Daily een ander standpunt in. Gevraagd naar de aard van de site stelt de communicatieverantwoordelijke dat “Circus Daily werd ontwikkeld als een echt sportmediaproject”. 

Ze verzekert ook dat de wetgeving wordt nageleefd en verwerpt elke intentie om het verbod te omzeilen. 

Een professor sportmanagement spreekt van een “dekmantel” 

De interpretatie van Circus Daily wordt echter niet door alle waarnemers gedeeld. 

Bram Constandt, professor sportmanagement aan de Universiteit Gent, leest deze sites veel kritischer. 

“Dit type nieuwssite dient als dekmantel, en we stellen dat steeds opvallender vast sinds de inwerkingtreding van het verbod op reclame voor kansspelen,” stelt hij. 

Het debat gaat dus niet langer alleen over de aanwezigheid van een logo dat expliciet met weddenschappen of kansspelen verbonden is. Het gaat ook over merken waarvan de zichtbare activiteit mediagericht kan zijn, maar die verbonden blijven met bedrijven uit de sector. 

Een strijd rond de geest van de regelgeving 

De overgangsperiode van vier en een half jaar moest hen de tijd geven om zich tot andere sponsors te wenden. Toch voedt het voortbestaan van partnerschappen die rechtstreeks of onrechtstreeks met bedrijven uit de sector verbonden zijn nu de kritiek. 

Voor Annelies Verlinden stopt de verantwoordelijkheid van sportactoren in elk geval niet bij de strikte juridische naleving. Haar kabinet vraagt hen om ook rekening te houden met kwetsbare personen die risico lopen op kansspelverslaving.