De Ksa verstikt de zwarte markt door de infrastructuur van illegale casino’s viseren 

De jacht op illegale online casino’s gaat onverminderd door in Nederland. Door zich rechtstreeks te richten op hostingproviders, zoekmachines en banken, verstikt de Nederlandse toezichthouder de zwarte markt dankzij een ultra-efficiënte netwerkstrategie. 

De strijd tegen illegale online casino’s duurt voort in Europa. Omdat illegale operatoren vindingrijk zijn in het omzeilen van traditionele verboden, heeft de Nederlandse toezichthouder (Kansspelautoriteit – Ksa) zojuist de eerste resultaten onthuld van een ongekende strategie van technische bestoking. 

In plaats van zichzelf uit te putten in een eindeloze juridische achtervolging van spookcasino’s die vaak in verre belastingparadijzen zijn gevestigd, heeft de toezichthouder een sectorbrede alliantie samengebracht om methodisch alle operationele toegangen af te snijden die deze sites het recht van bestaan geven. 

Coalitie tegen illegale kansspelen 

Het centrale idee is eenvoudig: de zwarte markt minder toegankelijk, minder zichtbaar en financieel onleefbaar maken. 

Hiervoor heeft de Ksa samengewerkt met een ware alliantie tegen illegale kansspelen, die actoren verenigt die traditioneel geïsoleerd opereren: 

• financiële instellingen, 

• webhostingproviders, 

• technologieleveranciers, 

• zoekmachines, 

• belangenverenigingen, 

• en vertegenwoordigers van de legale sector. 

Onder hen heeft het Keurmerk Verantwoorde Affiliates (KVA), het certificeringsorgaan voor verantwoorde affiliates, een actieve rol op zich genomen in de strategie om de markt op te schonen. 

De eerste cijfers die door de Ksa zijn gepubliceerd, bewijzen de effectiviteit van deze gezamenlijke aanpak, waarbij ongeveer 200 websites die illegale inhoud verspreiden volledig ontoegankelijk zijn gemaakt. Maar de echte overwinning van deze alliantie speelt zich achter de schermen af, door het ontmantelen van de onzichtbare raderen van de illegale industrie. 

Intrekking van officiële spelaanbieders 

Een van de meest opvallende successen van deze operatie betreft het spelaanbod van de illegale platformen. Om spelers te lokken en een vals gevoel van veiligheid te creëren, tonen illegale online casino’s heel vaak de meest populaire en gecertificeerde gokkasten en live tafelspellen. Met name die van Pragmatic Play. 

De Nederlandse alliantie is erin geslaagd om druk uit te oefenen op deze softwareontwikkelaars en speluitgevers. Het resultaat? Deze providers hebben op een reeks gerichte platformen de toegang tot hun servers geblokkeerd voor verbindingen vanuit Nederland. Beroofd van hun toptitels en de favoriete spellen van gokkers, verliezen de illegale sites onmiddellijk hun aantrekkingskracht en geloofwaardigheid bij het publiek. 

Waarom hebben ze besloten om rechtstreeks op de providers in te grijpen? 

De gemiddelde speler heeft grote moeite om het onderscheid te maken tussen een vergunde site en een illegale site. Illegale casino’s gebruiken perfecte vertalingen, moderne interfaces en officiële logo’s om hun gebrek aan een licentie te maskeren. Door deze sites te strippen van de bekendste providers, breekt de toezichthouder mechanisch het vertrouwen van de gebruikers. 

De oorlog om zoekwoorden op Google en het opschonen van advertenties 

De tweede grote pijler van de alliantie heeft betrekking op de acquisitie van verkeer en de zichtbaarheid in zoekmachines. Casino’s zonder vergunning maken massaal misbruik van mazen in de algoritmen door zich te richten op zoekopdrachten van kwetsbare spelers of spelers die beschermingssystemen willen omzeilen. Het meest flagrante voorbeeld in Nederland blijft de zoekterm “Casino zonder Cruks”, het Nederlandse equivalent van onze EPIS-lijst. 

De werkgroepen van de alliantie, waaronder het KVA, hebben een gezamenlijke actie ondernomen bij Google om dit fenomeen in te dammen. De inspanningen wierpen hun vruchten af. De zichtbaarheid van wilde advertenties voor illegale casino’s is drastisch gedaald in vergelijking met voorgaande jaren. 

Tegelijkertijd bestond de strategie erin de algoritmische ruimte op een slimme manier te bezetten. Via media-initiatieven werden informatieve platformen opgezet die gepositioneerd zijn op deze risicovolle zoekwoorden. Wanneer een internetgebruiker een zoekopdracht intypt om aan de moderatietools te ontsnappen, stuit je nu in de eerste plaats op waarschuwingscontent, preventiegidsen en heroriëntaties naar het legale circuit, in plaats van op illegale affiliatelinks. 

Financiële stromen en hosting: de achterdeuren op slot doen 

Om de eigen aanpak te voeden, heeft de Nederlandse alliantie de systemen geanalyseerd die in andere Europese rechtsgebieden zijn opgezet, met name in het Verenigd Koninkrijk. De Britse bank Monzo presenteerde zo haar praktijkervaringen met haar gokblokkade die rechtstreeks in de mobiele app is geïntegreerd. Dit systeem stelt gebruikers in staat om met één klik elke transactie naar een gokoperator te verbieden. 

De oefening bracht echter ook de technologische grenzen ervan aan het licht. Veel illegale casino’s verbergen de identiteit van hun betalingsterminals onder totaal verschillende categorieën van winkels (zoals kledingverkoop of bezorgdiensten) om onder de radar van de banken te blijven. 

Het is precies om deze fraudepatronen te ontcijferen en deze gecamoufleerde transacties op te sporen dat het delen van kennis binnen de alliantie cruciaal wordt. 

De Ksa houdt de technische details van haar interventies geheim om te voorkomen dat illegale netwerken hun werkwijze te snel aanpassen. De boodschap aan de sector is echter glashelder: de bescherming van spelers en de levensvatbaarheid van de legale markt hangen vanaf nu af van een gedeelde waakzaamheid tussen alle tussenpersonen op het web, van hostingservers tot bankapps. 

België tegenover het Nederlandse model 

Deze strategische verschuiving bij onze Nederlandse buren biedt een essentieel perspectief voor de kansspelmarkt in België. 

De Kansspelcommissie (KSC) wordt geconfronteerd met exact dezelfde problematiek. Illegale platformen richten zich actief op Belgische gokkers door te proberen het EPIS-uitsluitingssysteem of de standaard stortingslimiet van 200 euro per week te omzeilen. 

De Belgische methode steunt echter nog grotendeels op een traditioneel model: het plaatsen van sites op een officiële zwarte lijst, gevolgd door een verzoek tot DNS- of IP-blokkering aan de lokale internetproviders. Hoewel deze maatregel onmisbaar blijft, toont ze haar beperkingen tegenover operatoren die in een paar minuten tijd tientallen spiegelsites (met een andere domeinextensie) kunnen genereren om de blokkade te omzeilen. 

Met deze verschillende maatregelen bewijst Nederland dat een moderne toezichthouder niet langer alleen kan handelen met puur juridische instrumenten. Om de zwarte markt duurzaam te verstikken, zou België ongetwijfeld een voorbeeld moeten nemen aan zijn buurland.