Slapeloze nachten, paniek en angst: dit gebeurt er als je stopt met gokken
•
28 jan 2026 •
Reading time: 2 minutes De drang is weg, maar de rust keert niet terug. Mensen die stoppen met gokken, botsen vaak op een muur van emoties en fysieke klachten. De afkick is echt – ook zonder drugs of alcohol.
Gokverslaving laat sporen na die je niet ziet, maar wel voelt.
Het brein snakt naar dopamine en raakt uit balans
Gokken geeft het brein een enorme stoot dopamine. Wie plots stopt, haalt in één klap de prikkel weg die het systeem draaiende hield. Het gevolg: slapeloosheid, onrust, zweten, hartkloppingen. De hersenen zoeken wanhopig naar een vervangend signaal.
De klachten lijken soms op die van depressie of angststoornissen. En dat maakt het extra lastig. Mensen die kampen met gokverslaving weten vaak niet dat hun paniek, verdriet of hoofdpijn een direct gevolg zijn van het stoppen zelf.
Angst en somberheid zijn geen zwakte, maar signalen van herstel
Angst hoort bij ontwennen. Het lichaam denkt dat er iets mis is, nu de constante beloning uitblijft. Alles in het lijf roept om actie: terug naar het casino, terug naar controle. Maar dat gevoel is misleidend. Het is het systeem dat zich opnieuw probeert te kalibreren.
Depressieve gevoelens komen daar vaak bovenop. Mensen die jarenlang gokten, verliezen niet alleen geld, maar ook vertrouwen – in zichzelf, in anderen, in de toekomst. En toch is ook dat een teken van vooruitgang: het laat zien dat iemand weer voelt.
Therapeuten zien dit keer op keer. Wie depressief is na stoppen, is niet verloren. Die is aan het verwerken.
Ook het lichaam protesteert
Niet alleen de geest sputtert tegen. Ook het lijf meldt zich. Buikpijn, beven, misselijkheid, krampen – het zijn typische signalen van een brein dat zijn gewoonte moet loslaten.
In tegenstelling tot alcohol- of drugsontwenning is het lichamelijke effect van gokken meestal minder intens, maar zeker niet minder echt. De klachten zijn scherp en hardnekkig. En vaak onbegrepen.
Afkicken lukt alleen met steun en structuur
Ontwennen zonder hulp? Het gebeurt, maar is zeldzaam. De meeste mensen hebben begeleiding nodig. Therapie, een veilige omgeving, het blokkeren van goksites: het zijn essentiële stappen om niet terug te vallen.
Daarbij helpt openheid. Vertellen waar het misging, waarom je terug wil, wat je mist. Pas dan ontstaat ruimte om te bouwen aan iets nieuws. Zonder schuld, maar mét bewustzijn.