Deze Europese belasting die Malta wil blokkeren 

Een mogelijke Europese belasting op online kansspelen stuit nu al op sterke politieke weerstand. Malta leidt de oppositie en wordt in zijn voorbehoud bijgetreden door Spanje, Portugal en Italië. 

Een belasting die 1,86 miljard euro per jaar zou kunnen opleveren 

De EU zoekt nieuwe bronnen die de gemeenschappelijke financiën kunnen voeden, en de sector van online kansspelen behoort tot de pistes die worden onderzocht bij de voorbereiding van de volgende langetermijnbegroting van de Europese Unie, die de periode van 2028 tot 2034 moet dekken. Op 28 april nam het Europees Parlement een bijdrage op online kansspelen dan ook op tussen meerdere mogelijke bronnen van nieuwe inkomsten. Digitale diensten en cryptoactiva behoorden eveneens tot de onderzochte pistes. 

De Europese Commissie probeerde vervolgens in te schatten wat een dergelijke bijdrage zou kunnen opleveren. In een werkdocument van 28 mei onderzocht ze een scenario op basis van een belasting die overeenkomt met 3 % van de netto-opbrengst van online kansspelen. Het resultaat geeft een idee van de financiële inzet: zo’n formule zou ongeveer 1,86 miljard euro per jaar kunnen genereren, of bijna 13 miljard euro over de zeven jaar van het volgende Europese begrotingskader. 

De Commissie verduidelijkte dat deze cijfers louter indicatief zijn. Noch de definitieve grondslag van de belasting, noch het inningsmechanisme werd vastgelegd en, vooral, er bestaat nog geen formeel wetgevend voorstel. 

Malta zou theoretisch 165,1 miljoen euro betalen 

De nationale kansspelmarkten hebben niet dezelfde omvang en zijn niet op dezelfde manier georganiseerd, wat tot aanzienlijke verschillen tussen de staten zou leiden. 

Volgens de modellering van de Commissie zou Spanje de hoogste theoretische bijdrage dragen, met ongeveer 414 miljoen euro per jaar. 

Duitsland zou daarna volgen met ongeveer 208,7 miljoen euro, vóór Malta, waarvan de bijdrage ongeveer 165,1 miljoen euro zou bedragen. Voor Italië zou het bedrag dicht bij 143,3 miljoen euro per jaar liggen. 

Deze cijfers blijven hypothetisch en mogen dus niet worden beschouwd als bedragen die de betrokken staten definitief verschuldigd zouden zijn. Ze maken wel duidelijk waarom meerdere grote Europese markten de discussies van nabij volgen. 

De moeilijkheid is ook regelgevend. De Commissie erkent zelf dat de sector binnen de Europese Unie sterk gefragmenteerd blijft. Vergunningssystemen, marktstructuren en fiscale regimes verschillen van land tot land. 

Een gemeenschappelijke bijdrage creëren komt er dus op neer een formule te zoeken die toepasbaar is op markten die vandaag volgens zeer verschillende nationale regels functioneren. 

Malta plaatst fiscale soevereiniteit centraal in het debat 

Onder de terughoudende landen neemt Malta publiekelijk het duidelijkste standpunt in. De Maltese premier Robert Abela verdedigt het principe dat fiscale soevereiniteit in handen van de nationale regeringen moet blijven. In juni gaf hij aan dat zijn land geen nieuwe belastingen op Europees niveau zou aanvaarden om gemeenschappelijke uitgaven te financieren. 

Online kansspelen nemen een belangrijke plaats in binnen de economie van het eiland, dat een groot aantal grote Europese operatoren huisvest. Voor Malta gaat het dossier dus verder dan alleen het debat over de manier waarop de Europese Unie haar volgende begroting moet financieren. Het raakt rechtstreeks aan een belangrijke sector van zijn economie en, ruimer, aan het vermogen van de lidstaten om controle te behouden over hun fiscale beleid. 

Eén enkele tegenstem zou kunnen volstaan om de belasting te blokkeren 

De invoering van nieuwe eigen middelen van de Unie vereist de unanieme goedkeuring van de lidstaten, gevolgd door een goedkeuring volgens de nationale grondwettelijke procedures. Een brede coalitie van landen die tegen de belasting zijn, is dus niet noodzakelijk om de invoering ervan te verhinderen. De weigering van één enkele regering kan volstaan. Malta beschikt bijgevolg over een aanzienlijk gewicht, ondanks de grootte van het land. Zijn uitgesproken verzet vormt nu al een grote hindernis voor het scenario dat momenteel wordt onderzocht. 

Volgens informatie uit gesprekken tussen Europese diplomaten hebben ook Spanje, Portugal en Italië hun voorbehoud geuit over het idee van een Europese bijdrage die op kansspelen wordt toegepast. 

Het risico op een verschuiving naar niet-toegestane operatoren 

Een van de belangrijkste argumenten van de Maltese regering en vertegenwoordigers van de sector heeft betrekking op het vermogen van gereguleerde markten om spelers bij vergunde operatoren te houden. 

Als een nieuwe belasting de kosten verhoogt voor bedrijven met een vergunning, zouden die minder concurrerend kunnen worden tegenover spelers die buiten de betrokken gereguleerde circuits actief zijn. Een deel van de spelers zou zich dan kunnen wenden tot niet-toegestane operatoren of operatoren buiten de Europese Unie. 

Dit risico wordt niet alleen aangehaald door de tegenstanders van de belasting. De Commissie heeft zelf erkend dat bijkomende fiscaliteit een risico kan creëren dat consumenten verschuiven naar operatoren zonder vergunning of operatoren die buiten de Unie gevestigd zijn. 

Voorstanders van de belasting verwijzen ook naar volksgezondheid 

Voorstanders van een zwaardere fiscaliteit stellen de maatregel niet alleen voor als een financieringsbron voor de Europese begroting. Ze menen dat hij ook kan bijdragen aan doelstellingen rond volksgezondheid. 

De voormalige doelman van de Engelse nationale ploeg Peter Shilton, die zich publiekelijk uitsprak over zijn ervaring met kansspelverslaving, steunt een hogere belasting van de sector. Het idee is onder meer om de middelen te verminderen die operatoren kunnen besteden aan marketing en het aantrekken van nieuwe klanten. 

De sector verdedigt een omgekeerde analyse. Volgens zijn vertegenwoordigers zou een hogere fiscaliteit voor vergunde bedrijven de niet-gereguleerde markt kunnen bevorderen in plaats van de schade die met kansspelen gepaard gaat te verminderen.