Malta weigert een belasting die alles verandert
Malta verzet zich fel tegen een project van een Europese belasting op online kansspelen. Dit initiatief zou het evenwicht van een strategische sector voor verschillende lidstaten kunnen verstoren, in het bijzonder voor het mediterrane eiland dat er een van de pijlers van zijn economie van heeft gemaakt.
Een stevig verzet
Het debat draait rond een voorstel voor een heffing op exploitanten van online kansspelen. Een initiatief dat volgens de voorstanders ervan zou toelaten fiscale praktijken te harmoniseren en een snelgroeiende sector beter te reguleren.
Malta is een van de lidstaten die het sterkst gekant zijn tegen het idee van een gemeenschappelijke Europese belasting. De online goksector vormt een van de economische pijlers van het land. Honderden bedrijven zijn er gevestigd, aangetrokken door een gunstig regelgevend kader en een voordelige fiscaliteit. De industrie creëert duizenden banen en draagt aanzienlijk bij aan de nationale fiscale inkomsten. Elke hervorming die deze aantrekkelijkheid kan aantasten, wordt dan ook gezien als een strategische bedreiging.
Aan de kant van de Europese Unie ligt het argument anders. Het doel is om fiscale verschillen tussen lidstaten te bestrijden en te vermijden wat sommigen als oneerlijke concurrentie beschouwen. Landen met een hogere fiscaliteit menen immers benadeeld te zijn ten opzichte van rechtsgebieden zoals Malta. Maar deze wil tot harmonisatie botst op een fundamenteel principe van de Europese Unie: de fiscale soevereiniteit van de lidstaten.
Een fragiel evenwicht tussen regulering en competitiviteit
Volgens sommige experts zou harmonisatie de transparantie en de bescherming van consumenten kunnen versterken. Voor anderen dreigt ze echter innovatie af te remmen en operatoren te doen uitwijken naar markten buiten Europa.
Malta benadrukt dat zijn regelgevend kader niet laks is, maar integendeel streng en erkend. Het land onderstreept dat het de Europese normen respecteert en samenwerkt met andere lidstaten op het vlak van de strijd tegen witwassen en de bescherming van spelers.
Aan de kant van de bedrijven groeit de onzekerheid. De EGBA is van mening dat een mogelijke Europese belasting de economische evenwichten van de sector grondig zou kunnen wijzigen. De marges, die in sommige markten al onder druk staan, zouden kunnen worden aangetast. Sommige operatoren vrezen ook een toename van de administratieve complexiteit. Een supranationale belasting zou bovenop de reeds bestaande nationale verplichtingen komen, waardoor het fiscale beheer nog ingewikkelder wordt.
Om haar bezorgdheden te staven, verwijst ze naar de voorbeelden van Nederland en Duitsland, waar de verhoging van belastingen op kansspelen niet de verwachte inkomsten heeft opgeleverd.
België onder fiscale druk
De Belgische situatie illustreert perfect de spanningen rond de fiscaliteit van kansspelen. België past al een gestructureerde en relatief hoge belasting toe die voornamelijk op de operatoren rust en niet op de spelers.
Deze fiscaliteit varieert naargelang het type spel. Sportweddenschappen kunnen belast worden tot 15 % van de brutomarge, terwijl online kansspelen in sommige regio’s zoals Wallonië onderworpen zijn aan een tarief van ongeveer 11 %. Maar het zijn vooral de fysieke casino’s die de hoogste belastingniveaus kennen: speelautomaten kunnen progressief belast worden tot 50 %, afhankelijk van de gegenereerde inkomsten.
Dit belastingniveau leidt vandaag tot een groeiend politiek debat. In België pleiten sommige politieke verantwoordelijken, met name binnen de N-VA, voor een verlaging van de fiscale druk op casino’s. Volgens hen verzwakt een te zware fiscaliteit de competitiviteit van legale operatoren tegenover een steeds agressievere internationale en illegale concurrentie. Dit standpunt sluit aan bij de bezorgdheden die op Europees niveau worden geuit.
Een nog onzekere uitkomst
Op dit moment is er nog geen definitieve beslissing genomen. De discussies gaan verder op Europees niveau en de standpunten blijven uiteenlopen.
De toekomst van deze belasting zal afhangen van tal van factoren: het politieke krachtenevenwicht, de druk van de lidstaten en het vermogen om een aanvaardbaar compromis voor iedereen te vinden.

