Zijn straks alleen staatsgokbedrijven nog zichtbaar?
•
18 jun 2026 •
Reading time: 3 minutes
Nederland werkt aan strengere gokreclamewetten. Maar wie blijft zichtbaar als commerciële aanbieders verdwijnen?
De Nederlandse overheid zet de volgende stap in haar strijd tegen gokreclame.
Tv-commercials verdwenen al van het scherm. Radiospots volgden. Buitenreclame werd verboden. Sportsponsoring door online gokbedrijven staat op de nominatie om volledig te verdwijnen. Nu wordt gesproken over nog strengere beperkingen voor online kansspelaanbieders.
Het doel is helder: minder blootstelling aan gokreclame en meer bescherming van kwetsbare spelers.
Toch blijft één vraag steeds nadrukkelijker boven de markt hangen.
Als vergunde commerciële aanbieders straks vrijwel nergens meer zichtbaar mogen zijn, wie blijft er dan nog over?
De loterijen blijven buiten schot?
Voor veel Nederlanders is het antwoord eenvoudig.
De Staatsloterij.
De VriendenLoterij.
De Postcode Loterij.
Deze loterijen vallen traditioneel buiten veel van de strengste beperkingen die gelden voor online casino’s en bookmakers. De reden is bekend. Beleidsmakers beschouwen loterijen als producten met een lager risico op problematisch speelgedrag.
Daardoor ontstaat een opvallend contrast.
Terwijl online casino’s en sportweddenschappen steeds verder uit het straatbeeld verdwijnen, blijven loterijen zichtbaar via televisie, online campagnes, sponsoring en andere marketingactiviteiten.
Dat roept een principiële vraag op.
Als reclame voor gokken ongewenst is, waarom geldt dat dan niet voor alle vormen van gokken?
Een discussie die ook in België speelt
Nederland staat niet alleen.
Ook in België zijn de regels voor gokreclame de afgelopen jaren fors aangescherpt. Vergunde online aanbieders kregen steeds minder mogelijkheden om hun diensten onder de aandacht te brengen.
Tegelijkertijd bleef de Nationale Loterij prominent aanwezig in het publieke domein.
Dat heeft geleid tot een vergelijkbare discussie als in Nederland.
Critici vragen zich af of de overheid met dergelijke uitzonderingen daadwerkelijk de zichtbaarheid van gokken beperkt, of dat de aandacht simpelweg verschuift van commerciële aanbieders naar staatsgelieerde kansspelen.
Voorstanders van het huidige beleid wijzen erop dat loterijen een ander risicoprofiel hebben dan online casino’s en sportweddenschappen. Volgens hen rechtvaardigt dat een afwijkende behandeling.
Tegenstanders zien vooral een ongelijk speelveld ontstaan.
Het risico van onzichtbare vergunninghouders
De discussie gaat inmiddels verder dan reclame alleen.
Toezichthouders benadrukken regelmatig het belang van kanalisatie: spelers moeten hun weg vinden naar vergunde aanbieders die onder toezicht staan en verplicht zijn spelers te beschermen.
Daar wringt volgens veel marktpartijen juist de schoen.
Wanneer legale aanbieders vrijwel onzichtbaar worden, wordt het voor consumenten moeilijker om onderscheid te maken tussen gereguleerde aanbieders en illegale websites.
Die illegale aanbieders trekken zich weinig aan van nationale reclameverboden, zorgplichten of spelersbescherming.
Juist daarom waarschuwen verschillende experts dat een totaalverbod op reclame onbedoelde gevolgen kan hebben.
Minder reclame betekent immers niet automatisch minder vraag.
Meer dan een discussie over marketing
De kern van het debat ligt elders.
Moet de overheid alle vormen van gokken gelijk behandelen?
Of is het gerechtvaardigd om loterijen een uitzonderingspositie te geven omdat zij als minder risicovol worden beschouwd?
Dat is een vraag die niet alleen in Nederland speelt.
Ook België worstelt met dezelfde afweging tussen consumentenbescherming, marktwerking en zichtbaarheid.
Want wanneer bijna alle vergunde aanbieders uit beeld verdwijnen, verschuift de discussie vanzelf naar degenen die wel zichtbaar mogen blijven.